De W3C Standaarden
Het World Wide Web Consortium (W3C) is een internationaal samenwerkingsverband van verschillende bedrijven die het web naar zijn volle potentieel willen leiden.
Aan het hoofd van deze organisatie staat Tim Berners-Lee, die in 1989 het web uitvond. Het W3C heeft ongeveer een 500-tal lid organisaties waaronder Microsoft, America Online (moederbedrijf van Netscape Communications), Apple Computers, Adobe, Macromedia, Sun Microsystems en verscheidene andere producenten van hardware en software, kennis leveranciers, academische instellingen en telecommunicatie bedrijven.
Wat doen het W3C?
Het W3C ontwikkeld open specificaties en richtlijnen om de onderlinge operationele samenwerking van web-gerelateerde producten te vergroten. Deze aanbevelingen zijn ontwikkeld door werkgroepen samengesteld door de consortiumleden en daarbij genodigde experts. Werkgroepen bereiken algemene consensus van bedrijven en andere organisaties die webapplicaties maken en schrijven Werk Concepten en Voorgestelde Aanbevelingen. Deze worden vervolgens beschikbaar gesteld aan de W3C leden en de directeur, voor de formele goedkeuring als W3C aanbevelingen.
Wat zijn de W3C standaarden?
HTML 4.0 - HyperText Markup Language
HyperText Markup Language (HTML) is veelgebruikt op het Web voor het toevoegen van structuur aan tekstdocumenten. Browsers verwerken dergelijke documenten en geven deze structuur weer aan de gebruiker op een media-specifieke wijze.
Met behulp van Cascading Style Sheets (CSS) kan de webauteur bepalen hoe structurele elementen worden weergegeven, in weerwil van de browser instellingen.
XML 1.0 - Extensible Markup Language
Extensible Markup Language (XML) is een markup taal zoals HTML maar in plaats van een eenduidige, vaste set van elementen, laat het je eigen elementen bepalen of een set gebruiken die door iemand anders is gemaakt. Het is zelfs mogelijk om meerdere sets te gebruiken in een enkel document door toepassing van XML namespaces. Sommige toepassingen van XML, zoals XHTML en MathML zijn al W3C Aanbevelingen.
Stijlblad standaarden, zoals CSS en XSL bieden vele mogelijkheden om te specificeren hoe XML elementen weergegeven moeten worden. Standaarden conformiteit voor directe weergave van XML in browsers is twijfelachtig, dus voor het presenteren van informatie aan mensen is de combinatie van HTML (of XHTML) en CSS gestuurde opmaak de beste manier. XML wordt vandaag de dag vooral gebruikt voor communicatie tussen machines.
XML is flexibeler dan HTML, vooral vanwege de mogelijkheden om je eigen elementen toe te voegen en je eigen structuursystemen te maken. Dit maakt het een ideaal formaat voor de organisatie van grote hoeveelheden data. Het wordt dan ook al door vele databases en zoekmachines gebruikt.
XHTML 1.0, 1.1 en Modularisatie
XHTML 1.0 is een nieuwe omschrijving van HTML in de vorm van een XML toepassing. XHTML 1.0 komt voor uit het gedachtegoed van HTML 4.01 en zit technisch strakker in het pak onder invloed van XML.
XHTML zal in je browser hetzelfde worden weergegeven als het verwante HTML. Je zou XHTML willen gebruiken als er een kans is dat je de inhoud opnieuw moet bewerken, bijvoorbeeld om naar een PDA te sturen. De strakkere XML regels maken automatische verwerking van XHTML veel gemakkelijker en goedkoper dan gewone HTML.
XHTML 1.0 heeft dit algemene gedachtegoed van HTML 4.01 overgenomen:
- Scheiden van document structuur en opmaak aan de hand van stijlbladen;
- Documenten toegankelijk maken;
- Documenten internationaal herkenbaar maken.
XHTML 1.0 gebruikt ook het model van drie DTDs: Strict, Transitional en Frameset. Dit model werd voor het eerst gebruikt in HTML 4.0 en werd overgenomen in HTML 4.01.